اصول فنی سیستم حفاظت

اصول فنی سیستم‌های حفاظتی شامل استراتژی‌های دفاعی مختلفی مانند حفاظت فعال و دفاع عمیق-در-می‌شود.

با در نظر گرفتن یک سیستم حفاظت فعال برای وسایل نقلیه زرهی، مکانیسم عملیاتی آن به شرح زیر است: از دستگاه های تشخیص رادار و فوتوالکتریک برای تشخیص و به دست آوردن مسیر و ویژگی های مهمات ورودی استفاده می کند. سپس، یک رایانه اقدامات متقابل را برای انجام دفاع از خود{1} هدفمند کنترل می‌کند. بر اساس تفاوت در مکانیسم آنها، آنها را می توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد: سیستم‌های کشتار نرم (سیستم‌های پارازیت و فریب)، که از نارنجک‌های دودزا، پارازیت‌ها و فریب‌ها برای فریب و تداخل مهمات وارده استفاده می‌کنند. سیستم‌های سخت-کشتن (سیستم‌های رهگیری بالستیک)، که مهمات رهگیر را برای ردیابی، رهگیری و نابود کردن مهمات وارده پرتاب می‌کنند. و سیستم های دفاعی یکپارچه که سیستم های حفاظتی جامعی هستند که هر دو روش کشتن نرم و سخت را ترکیب می کنند.

در زمینه‌های زیرساخت اطلاعاتی حیاتی مانند سیستم‌های کنترل صنعتی (مثلاً سیستم‌های مانیتورینگ قدرت)، استراتژی‌های دفاعی-عمیق- اغلب اتخاذ می‌شوند. اصل اصلی آن مبتنی بر مفاهیم حفاظتی "منطقه بندی امنیتی، شبکه های اختصاصی، ایزوله سازی افقی و احراز هویت عمودی" است. با تقسیم مناطق امنیتی، پیاده سازی شبکه های اختصاصی و ایزوله، و اعمال کنترل دسترسی اجباری و احراز هویت بین مناطق، یک سیستم دفاعی-در-متشکل از چندین خط دفاعی برای مقابله با حملات سایبری ساخته شده است.

برای محیط‌های محاسباتی نوظهور مانند هوش مصنوعی (به عنوان مثال، عوامل هوشمند)، هدف سیستم حفاظتی ایجاد قابلیت‌های امنیتی است که کل چرخه عمر آنها را پوشش می‌دهد. اصول آن معمولاً شامل ساخت یک معماری هسته در چندین لایه، از جمله دسترسی ایمن، عملیات ایمن، به دام انداختن ایمن و یک سیستم کنترل ایمن است. از طریق مکانیسم هایی مانند مدیریت امنیت نقطه پایانی، وصله آسیب پذیری، کنترل دسترسی، شناسایی القایی و دفاع منطقی، به اهداف حفاظتی «پیشگیری قبل از رویداد، کنترل در حین رویداد و قابلیت ردیابی پس از رویداد» دست می یابد.